Posts

Dat is rot

Afbeelding
Bij het overlijden van Jan Rot was er genoeg aandacht voor hem, meer als tijdens zijn leven als artiest dat was duidelijk. Juist zijn columns na zijn overlijden vond ik wel leuk. Niet alleen de inhoud maar ook ogenschijnlijk dat stukje leven wat je afsluit en beschouwd zoals in zijn laatste bericht en dan ben je al weken dood. Afscheid nemen is iets wat in de belangstelling staat en waar we in de westerse samenleving niet echt mee bezig waren. Jawel bidden en rouwen maar niet die voorbereiding zoals in de column voorbij kwam. De hospice is ingeburgerd, een sterfhuis, een plek waar je netjes je laatste dagen kan doorbrengen met de gepaste zorg. Het mooie in de column waren dan ook de overdenkingen op je afscheid die je ook neemt via de elektronische snelweg. Je bericht komt aan en mensen reageren. Wat mij aansprak en wat ik mooi vond was de overweging waarom er naar het hospice werd gegaan. Ik heb nu een paar keer meegemaakt dat ik mensen feliciteerde met het leven, u bent jarig van har

Het is liefde

Afbeelding
Het is weer Koningsdag anders dan Koninginnedag zeg ik altijd maar omdat het een paar dagen van elkaar verschilt. Uiteraard is er na alle Koninginnedagen dan nog de naam waar we aan moesten wennen want dat merk je. Hoe vaak heb je het nog over Koninginnedag waarbij automatisch dertig april in gedachten naar boven komt terwijl je de zevenentwintigste moet vasthouden voor de festiviteiten. Nou ja alles went, behalve een vent, en dat past dan wel bij de koning. Willem Alexander ook wel bekend als prins pils is op dit moment niet meer zo populair als dat hij was. Het lijkt wel alsof we het over een artiest hebben zoiets als Ali B. die heel zijn artiesten bestaan zich al bediend van een afkorting zoals mensen die voor de rechter moeten komen als verdachte. Het gaat dus om hoe we kijken naar wie je voor je hebt en wanneer je iets of iemand afwaardeert.  Zelf ben ik meer een republikeinen adept  dan liefhebber van het koningshuis ook al is dat een praktischer organisatievorm voor een land. Da

Love of my life

Afbeelding
I say who do you love. De tekst duikt op in mijn hoofd terwijl ik met iets heel anders bezig ben. Dat schetst mijn denken en intuïtief handelen. Terwijl ik zoek vind ik meestal iets anders, reden genoeg om niet te zoeken. Het muziekstuk schiet mij te binnen terwijl ik een andere artiest aanzet. Ik wordt heen en weer geschud door de hoeveelheid aan gedachten en muziekstukken en optredens ergens in de jaren zeventig. Dr John the nighttripper schiet in beelden voorbij geheel uitgedost zoals ik hem destijds zag optreden. Met regelmaat kom ik ik van alles tegen uit verschillende tijdsperiodes die iets hebben met mijn ervaring en de wijze waarop ik in staat ben mijzelf te programmeren. De overeenkomst is telkens tijd en ruimte ziek ik in de uitgebreide analyse. Nu heb ik het voordeel dat tijd en ruimte voor mij al gauw een tijdsbestek heeft van viereneenhalf miljard jaar dus dat schept wat ademruimte. Vooral omdat het in een mensenleven anders zo benauwd wordt. Zo werd ik al vroeg geconfront

Hoe is het

Afbeelding
Een mooie vraag die ik in mijn leven op veel manieren beantwoord. Veertig jaar geleden kan ik mij al gauw herinneren dat ik antwoordde met; ik leef. Een kort antwoord wat in die periode nogal shockerend kon overkomen. Oei werd er gereageerd wat is hier aan de hand. Vanuit filosofisch oogpunt niks mis mee. Het is maar net of mensen daar mee bezig waren en ik voor mij was daar zeker mee bezig geweest, de vele filosofen die in mijn levensontwikkeling voorbij kwamen. Nu had ik ook wel de neiging om op een meer humoristische wijze die vraag te beantwoorden. Ook vragen als hoe gaat het kon je leuk benaderen of hoe maakt u het. Vooral op die laatste vraag was het antwoord een enkele jaar geleden shockerend voor een arts die mij die vraag stelde. Hoe maakt u het vroeg hij waarop ik ad rem antwoordde; met mijn handen. Nu was dat voor hem misschien een wat shock en zag dat dus antwoordde meteen met het meer gewenste antwoord. Mensen vragen hoe gaat het en dan antwoord ik tegenwoordig iets anders

Plezier

Afbeelding
Ik heb wel vaker tal van gedachten, ideeën en observaties die mijn denkhoofd bezig houden. Denkhoofd ook zo een mooie uitdrukking die ik heb overgehouden van Pipo de Clown. Kent u die nog die Pipo de clown? Het was in ieder geval niet wat mij bezig hield ik was blijven kijken naar en vertragingsmechanisme. Tegenwoordig zitten er in tal van mechanische apparaten een vertragingsmechanisme. Keukenkastjes en laatjes die niet meer hard dicht vallen maar ook in auto's de achterkleppen en meer van dat soort voorbeelden. Waar ik vandaag eigenlijk naar bleef kijken was een WC bril die heel langzaam naar beneden kwam. Ik betrapte mij er op dat ik rustig stond te kijken hoe langzaam de bril naar beneden klapte, dus niet. Daar kwam dan ook meteen de gedachte op over het denkhoofd. Een uitdrukking die ik overhield aan Pipo de clown die meer dan ook nadacht over de meest simpele dingen. Ooit werd ik door een tekenleraar, ex KNIL militair, Klukkluk genoemd na de figuur die Herbert Joeks die in de

Van dingen die voorbij gingen

Afbeelding
Vanmorgen liep ik naar beneden en zag een stuk gereedschap op tafel liggen waardoor mijn denken in een andere modus kwam. De stormen van de recente dagen hadden in mijn hoofd genoeg aan bijgedachten weggeblazen en dat stuk gereedschap bracht mij op een ander spoor. Het gekke was dat dit stukje gereedschap zoveel gedachten bijeen bracht. Het was een stap terug in de tijd waarin tijd en ruimte als een neutraal begrip terugkwamen. Voor de storm aan had ik ruimte moeten maken voor werkzaamheden aan huis. Daarbij was ik al materiaal tegengekomen wat ik hergebruikt had uit een ruimte waar het tangetje, dat was het stuk gereedschap, deel van uit had gemaakt. Nu klinkt dat of dat tangetje daar een belangrijke rol speelde terwijl dat niet zo was. De link zat hem vooral aan de personen en verenigingen die een kruispunt in tijd en ruimte vulden. De ruimte was ooit een plek voor bewoners om te vergaderen, om voor hobbyisten te knutselen en tal van andere activiteiten op een locatie die daar niet v

Je hebt van die dagen

Afbeelding
Ik werk met verschillende apparaten die allemaal zo hun gebruiksaanwijzing hebben. Echter niet zoals ik die graag wil. Ik wil weer graag naar mijn oude apparaten in de tussenfase van typemachine en iPad. Waarom, en hoezo zeuren daarover? Ik wil eigenlijk heel snel mijn teksten verwerken. Ik heb dan een heel verhaal in mijn hoofd en vanuit dat creatieve proces rammel ik dat er uit. Wat ik dan niet doe is voldoende opletten wat er gebeurt. In deze eerste zinnen liep ik er al tegenop, woorden worden gecreëerd die ik niet bedenk. De spatie op de iPad zit mij als het ware in de weg. Nu heb ik in het verleden, de jaren tachtig, ook al van dit soort vreemde zaken meegemaakt maar dan met een elektrische schrijfmachine van IBM. We typten zetwerk en voortdurend was er iets met de machine waardoor we uren bezig waren met correctie. ( de machine was daadwerkelijk kapot). Het is dus wel belangrijk als je wat schrijft om keuzes te maken. Snel minder correct maar, wel kloppende teksten