Posts

Verhalen vertellen

Afbeelding
Hoe vaak komt het in een mensenleven niet voor dat je een verhaal verteld over je leven. Wat je hebt meegemaakt vanuit huis of gezin en wat dat met je deed of doet. Ik heb door mijn ervaringen heen geleerd. Maar wat heb ik geleerd denk ik dan vaak als ik luister naar de verhalen die ik los weet te maken. Als ik een verhaal vertel of wat het bij mij losmaakt als ik lees wat bij een  ander de ervaring is probeer ik een beeld te vormen. Beeldvorming is hierin het codewoord. Wat zie je, als je beeldender bent, of wat voel je als je meer emotioneel aangelegd bent. Je kan natuurlijk ook zo aangelegd zijn dat het je allemaal niets doet en dan is de kans klein dat je dit leest. Toch is kans wel iets wat mooi past, kansen, lot, voorbestemming, begrippen die mede bepalen hoe je iets ziet. Vanuit visualisatie is datgeen wat je hebt meegemaakt maar ook wat je aangereikt krijgt.  Hoever ben je in staat zelf te denken en dan ook nog te relativeren. Ik ga zitten op het bankje aan de rivier, en kijk n

Hoe vaak kom je in een tijdlus?

Afbeelding
Heel vaak, te vaak, soms denk ik terug aan een periode in mijn leven, de dagen die voorbij zijn of zelfs gaan. De days of future passed, schiet zo in gedachten, moody blues. Muziek die dan in mijn hoofd gestart wordt alsof ik één van de  populaire streamingsdiensten aanzet. Toch is het best wel eens lastig als ik iets zie gebeuren of lees of er specifieke dagen of gebeurtenissen aankomen. Plots klikt er, alsof er met met een muis gewerkt wordt, iets aan in mijn geheugen waardoor ik ineens iets lees in die kolossale bibliotheek  van mijn geheugen. Hoe dat er uit ziet?, nou zoals in de film van Harry Potter is verbeeld. Die enorme geheugenbank van mij staat overigens meestal volledig uit. Dan vraagt iemand wat en dan antwoord ik met; eh even nadenken, en dan lukt het meestal niet om in dat enorme geheugen te komen. Alsof ik het wachtwoord vergeten ben en jong dementerend ben. Dat selectieve deel van niet direct naar het geheugen gaan helpt overigens vaak genoeg, ik denk dan eerst even na

Tijden veranderen

Afbeelding
Vanmorgen keek ik weer eens naar de sterrenstanden, andere mensen kijken op de klok, daarmee wist ik weer hoe laat het was. Dat het bijna sinterklaasfeest en kerst was wist ik ook wel en dat ik uit de gewoonte nog vaak " zwarte" piet roep in plaats van gewoon Piet is iets  wat door een vreemde discussie is blijven hangen. Ik keek vooral naar de sterrenstanden vanwege een zonsverduistering, jawel zichtbaar boven Antarctica, waarbij de planeetstanden mij weer in het oog sprongen.Hoe zou het op de Noordpool zijn bij de kerstman. Ik ben eigenlijk best wel blij met de mogelijkheid dat ik planeetstanden aflees op mijn horloge, zo noem ik nog steeds mijn telefoon, en weet waar wij als derde planeet van de zon ten opzichte van elkaar staan. Mensen praten nog steeds vanuit de optiek dat de aarde de centrale planeet is ( en soms ook een pannenkoek),In vele discussies stellen ze hun eigen gelijk centraal. Het doet mij vaker denken aan de Zonnekoning of het nummer; Ich Bin die sonne, is

Werk na inkomen

Afbeelding
De discussie in de maatschappij over de beloning van verschillende beroepen hoor ik al een tijdje aan. In negentiennegentig liet ik een vast inkomen achteren vertrouwde er op dat ik er wel zou komen. Waar is natuurlijk een vraag die mensen dan stellen maar goed op het pad van het leven is het een kwestie van de weg volgen. Het verschil tussen nu en toen is technischer heel groot omdat de vergelijking tussen de opbrengsten van werk een gesprekspunt is wat ik al heel mijn leven ken. De laatste tijd kwam het gesprek telkens weer terug in vergelijkingen. Nu ben ik van algebraïsche vergelijkingen en luister dan altijd mee of ik die in kan zetten met de opmerkingen die gedaan worden. Op zich gaat dat best redelijk. Het leid dan niet tot een oplossing maar wel tot een uitkomst. De oplossing van meer inkomen verwerven is veranderen van werk. Dat kan natuurlijk wel eens lastig zijn als je niet in een profiel past of de juiste opleiding niet hebt afgerond. Vooral dat laatste was een variabele in

Frites met mayonaise

Afbeelding
Bij toeval, althans zo noem ik dat, kwam ik uit op het thema patatzaak. Ik ben niet echt een patat eter maar er is patat wat ik wel lekker vind en ook niet. Het gekke is dat patat of friet in hun benaming een wereld opent waarbij de discussie over wat wat is tot grootse discussie leidt. Ik voor mij beschouw de gefrituurde aardappel wel als een kunstwerkje van smaak als ik het over patat heb. Zo zie je maar hoe je er tegen aan kijkt. Patat in mijn jeugd was iets bijzonders en niet alledaags zoals dat nu wel in het straatbeeld opduikt. Patat was iets van de straat en daarmee werd het anders gekwalificeerd een soort armoede eten. Nu hield mijn broer van gebakken aardappelen maar dat was toch anders dan patat. Patat van Koos Hordijk op het marktplein was de eerste gedachte toen ik terugdacht aan patat in mijn leven, daarna dook Vermoen op in de van Goghstraat  en de Boef onder aan de brug en dat allemaal in Zwijndrecht. Logisch omdat ik daar woonde en dat dit in de steeds groter wordende c

Ziet u ze ook vliegen

Afbeelding
De prikkeling die ontstaat om  te gaan reageren als je iets leest, ziet of hoort  is altijd aanwezig. Zo zit ik in elkaar. Toch heb ik ondertussen een element ingebouwd waarin ik redelijk in staat ben dat eerst te evalueren. Het hoe, wat, waarom helpt daarbij en vormt dan vaak al voldoende elementen om daar iets mee te doen. Door recente foto's ontstond ook zoiets. Omdat ik al heel lang foto's maak ken ik ook wel de effecten die op kunnen treden.Tegenwoordig maak ik foto's  met de telefoon. Eigenlijk bel ik nog wel met de telefoon maar is de techniek dusdanig dat je ook kan stellen dat deze zakcomputer mij in staat stelt foto' s te maken. Dat scheelt dan weer een dure camera. Recent besprak ik de nieuwe fototechniek met een kennis die zijn oude camera verkocht. Hij vertelde naar aanleiding van mijn vragen dat je met de oude lenzen nog veel meer moest scherp stellen. Voor mij is dat dan iets nogmaals. Op dit moment is er het televisie programma " het perfecte plaatj

De verwondering is verrukkelijk

Afbeelding
Veel momenten zijn er dat ik iets tegen kom waar ik uren over kan vertellen terwijl de aanleiding iets simpels is. Vroeger zeiden mensen tegen mij dat ik veel fantasie had later hadden ze liever dat ik mijn mond hield. Als ik naar huis liep met vrienden en wel een uur onderweg was dan kon ik honderduit kletsen en niemand van de vrienden had er last van behalve dat er soms de opmerkingen waren zoals " kan je herhalen wat je net zei " , of woorden van bewondering over de diepgang van een verhaal. Bij de vraag of ik kon herhalen wat ik zei was ik regelmatig uit mijn verhaallijn gehaald waardoor dat moeilijk ging. Ik kan noch niet zo maar herhalen wat ik zei waardoor die ander geprikkeld was? Ondertussen ben ik gewend geraakt aan de opmerkingen en ook meer in staat dat onderdeel terug  te halen wat de ander prikkelt en zelfs reden tot prikkeling te vinden. Dat is wel handig maar soms ook dodelijk saai. Want eigenlijk wil ik gewoon door met mijn verhaal. Dit schrijven is daar de b