Sinds de jaren zeventig ben ik een bewuste wereldburger. Oorlog en vrede waren , zoals nu nog steeds, een dagelijks onderwerp. De jaren zeventig was een tijd waarin het loskomen van jezelf en jezelf weer terugvinden om je eigen weg te kunnen gaan belangrijk. Turn on, tune in, drop out waren de magische woorden waarmee de beeldvorming van mens en natuur neergezet werd door Timothy Leary waarbij the human be-in de kern is. Een bijeenkomst van dertigduizend mensen, die hippies werden genoemd,in San-Francisco Amerika bij de Golden Gate brug werd gezien als de start van een nieuwe beweging. Het was negentien-zesenzestig en zelf was ik ook bezig met mijn eigen ontwikkeling.
Een worsteling die analoog aan alle ontwikkelingen in het leven en het gezin waarin ik was geboren, onderhevig was. De muziek, de beweging de psychische ontwikkeling, toen had LSD ons nog niet bereikt, was beslist heftig en leidde tot een ontploffing van mijn lichaam. negentien achtenzestig was voor mij het jaar van uittreding en leerde ik wat die psychische bewustwording was, een jaar na de summer of love. Het was een vreemde stroomversnelling waarbij de tegencultuur deel ging uitmaken van mijn leven. Alles in de maatschappij kreeg een nieuwe dimensie, een vijfde dimensie, die ook bezongen werd. Muziek klonk anders, de woorden van de gevestigde orde klopte niet. Leugens waren waarheid, en waarheid was een leugen als je de bron niet doorzag.
Het leven klopte niet terwijl overleven de kunst was als een zenoefening. Nee begrijpen, dat deed ik het niet allemaal maar het ondergaan des te meer. Televisie, radio, de krant waren beperkte middelen terwijl de geestverruimende middelen besproken werden als verboden mysterieuze producten waar je van af moest blijven. De reguliere tabletten, vloeistoffen en alcoholische producten lieten duidelijk hun sporen zien. Dat was geen bevrijding maar een gevangenis. Ik leerde steeds breder te kijken en vond dan ook de poorten naar vrijheid. Die vrijheid kende veel gezichten. De maatschappij duldde geen hippies zoals we benoemd werden. Mensen die gewoon hun eigen weg in de nieuwe tijd van zelfbevrijding zochten en allemaal hun eigen weg gingen.
Ze werden burgers, politici of spirituele voorgangers. De zoektocht was voor velen van korte aard, geen verdieping , maar gewoon huis boompje beestje, iets waar ik mijn draai niet in kon vinden. Gek dacht ik terwijl de muziek in mijn hoofd maar doorging richting de age of aquarius. Culturen en hun verschillen lieten goed zien wat de planetaire standen met ons deden. De ontkenners waren vooral de burgers, het huisje boompje beestje aanhangers die eigenlijk altijd gelijk hebben. Geef ze een huis met een tuintje er voor en het leven is compleet. Mijn spirituele ontwikkeling was al ingezet en de psychotrope stoffen waar ik toegang toe kraag hielpen mee om het “anders” te gaan zien. De maatschappelijke ontwikkeling van oorlog en vrede maakte voor mij de keuze naar vrede, tegen het geweld en zonder het geweld, logisch.
Ik liet de zon binnen schijnen en verkende de bredere opvattingen van de spiritualiteit of dat nu hare krishna, zen, boeddhisme was of de boeken van de bhagavad gita, kaballistiek of de maya kalender, het was of de magie zoals die bedreven werd . Het was het brede venster op het universum. Het leven gaat door was het thema maar niet voor mij. De dood was meerdere keren voorbij gekomen en de vele dimensies die daarin opdoken hadden de weg naar een breder inzicht opengezet. Niets is wat het lijkt en dat was wel duidelijk geworden. De vijfde dimensie was ik binnengetreden in de vorm van de musical Hair, dat was wel een mooie verbeelding.
Voor iemand als ik die niet op de magische plekken woonde of daar terechtkwam was het allemaal best raar. Het idee dat ik niet op een magische plek woonde verdween vanzelf met alle ontmoetingen en kennismakingen. De magie zit in jezelf, dat was de les. Ik woonde wel degelijk op een magische plek en liet dat dan ook zien aan anderen die dat niet wilden geloven. De les was een eenmalig bewijs naar de ander en stopte voor mij dan ook. Ik ben er voor mijzelf om te zijn . Bewijzen naar een ander was een vorm van zelfvernietiging. Ik deed wat voor mij goed was. Mijn haar groeide, mijn houding veranderde en de zoektocht naar vrijheid ging door. Op zoek naar niets vond ik alles en daarmee ook de fifth dimension.
De beweging van hippies en andere maatschappelijk onaangepaste mensen maakte mij duidelijk dat het leven iets is waarin je kan zijn wie je bent. Anders zijn dan de trekpop tussen de andere marionetten. Guru's, priesters, dominees en vele spirituele stammen presenteerden zich op de drempel van mijn droom. De sterren in mijn leven zijn er nog steeds als de planetaire werkelijkheid van de tijd waarin ik geboren ben en de vele dimensies die ik gepasseerd ben. De ware luxe van dit leven is het beleven. In mijn leven is dat zo, het is niet het doel maar de reis. Mijn rubberen ziel en de flexibiliteit door de psychotrope beleving hebben leren zien hoe te kijken. De vijfde dimensie heeft mijn eigen ervaring concreet gemaakt zonder de dwang en het harnas.
Ik geniet van het niets en het nergens.
0 Reacties