Lezen en gelezen worden dat is de vraag


Het was weer boekenmarkt, een evenement wat net als allerlei andere manifestaties weer kon. Vaak is de overweging zelf met een kraam te gaan staan aangezien ik nog genoeg boeken op voorraad heb als bedrijf. Tot nu toe is bij dit soort evenementen de overweging aanwezig en is meedoen een afweging van middelen en zin. Het is een hoop gesleep maar ook wel gezellig. Met mijn zero emission footprint moet ik altijd een kort moment een auto organiseren en een degelijke rolcontainer.

Die van mij is met een verhuizing in Frankrijk beland en gebleven en bij boeken heb je toch echt een goeie rolcontainer nodig met kogellager wielen als je wat verder moet lopen. Ik zie dan hoeveel inspanning je moet leveren en weeg de opbrengst af als je alles alleen moet doen. In een ver verleden ging ik wel naar beurzen als ik daar vanuit de trein redelijk kon komen. Dat was dan echt een ware opgave maar was dan ook niemand tot last. Ik keek naar alle kramen en kwam tot de conclusie dat ik er toch echt wel zou passen met drie kramen naast elkaar met alle posters, boeken en kaarten.

Ik heb dus nog veel tot heel veel voorraad waar ik toch iets mee moet. Dat is dus nog wel wat om over na te denken. Omdat ik dus rustig wandelend over de boekenmarkt liep was het best genieten met wat ik allemaal aan literatuur en aanverwanten tegenkwam. Zelfs een boekwerk waar ik aan meegewerkt had. Toch zag ik wel heel veel boeken en periodes waar ik met een glimlach naar keek. Het mooie was dat ik naar de boeken keek en heel veel inhoud zag alsof ik overhoord werd. Ik genoot van de inhoudelijke kennis die daar ten toon gespreid lag en liet die tevreden liggen.

Vele romans die ik zag liggen waarvan ik mij afvroeg wat er op al die pagina’s wel niet aan tijdvulling werd gemaakt waarvan ik zelf ook wel zoveel pagina’s kon vullen. Van de vele manuscripten heb ik vaker de overweging gehad ze te publiceren. Daar kwam ik bij die gedachte weer terug bij dezelfde overweging als het meedoen aan de boekenmarkt. Heel vaak kom ik terug op de gedachte bemerk ik om mee te doen of niet mee te doen. Vanuit die Shakespeare Achtige gedachte moet ik mijzelf eens los maken. Daar werd ik wel overtuigd na het zien van de vele psychologie boeken en coachings geschriften.

Ik zag Kaas liggen van Elsschot, een echte klassieker, waar de vorm wel leuk is om te hanteren. Maar wie kent Kaas, nee niet de klassieke Monty Phyton sketch van de Cheese shop, maar het inhoudelijke verhaal. Rangen en standen van honderd jaar geleden vormen een mooie basis. Tegenwoordig kennen we dat zo niet meer en zou de correspondentie via email of chat gaan. De boeken prikkelen direct mijn verbeelding en de kriebel weer een manuscript te produceren over kommer en kwel bij het zien van Bommel Boeken. Over het leven maar niet direct over techniek.

Recent was ik weer bezig met de tien standaardwerken over bouw van Marcus Vitruvius Pollio Romeins militair en architect uit het jaar nul. Door de kunstgeschiedenis en de bouwkunde was ik hiermee in contact gekomen. Mijn tabellenboek met tal van formules en rekenmethoden past daar goed bij. Terwijl ik zo in gedachten de honderden meters aan boeken zag voorbij komen werd ik mij heel bewust van de plek waar ik liep en zag de eeuwen van bewoning. de locatie van de oudste school van nederland en nam in gedachten nog even vierhonderdvijftig Nederland mee.

Vijftig jaar geleden ging ik daar naar school en keek ik toch echt heel anders tegen de wereld aan en zat die ook echt anders in elkaar. Toch is de wereld, de planeet aarde, niet veranderd maar is de politieke werkelijkheid en het aantal mensen in Nederland verandert en dat schept een ander klimaat. Ik zie gelukkig en ben gelukkig met wat ik waarneem. Als jong mens kiep ik  op de plek van het Hof en de Kolfstraat, de sarisgang,en al die andere straten in het centrum van Dordrecht waar de panden uit veertien honderd nog overeind stonden.

Mijn tabellenboekje is eigenlijk een roman van cijfers en formules waarmee je veel verhalen kan vertellen. Exacte  kennis als basis voor een emotioneel verhaal wat boeiend en spannend kan zijn. Daarmee denk ik dan aan Kaas, het is maar net welke invalshoek je neemt. Ik kijk nog eens naar mijn tabellenboek en zie ondertussen de hoofdstukken al opeenvolgend komen.

Wie het wil lezen laat dat maar weten



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ik heb heel veel beurzen gedaan

Hoe vaak kom je in een tijdlus?